Biografie

Ik ben geboren in Noord-Brabant (Uden), maar mijn hart ligt inmiddels al jaren op Texel. Op mijn zestiende verhuisde ik met mijn ouders naar het eiland, en daar begon eigenlijk pas echt mijn muzikale reis. Ironisch genoeg werd ik op de basisschool nog van blokfluitles afgegooid — iets wat achteraf vooral extra motivatie bleek om muziek juist wél serieus te nemen.

Met een gitaar onder mijn arm speelde ik door de jaren heen op de meest uiteenlopende plekken: van kleine, rokerige cafés tot huiskamertours door heel Nederland, lokale radiostations, NPO 3FM en NPO Radio 2, en zelfs bijzondere gelegenheden zoals het tienjarig bestaan van de Heineken Music Hall. Muziek was nooit alleen een hobby, maar een manier om verhalen te vertellen en verbinding te maken.

Naast muziek ben ik vooral trots op mijn rol als huisvader. Samen met mijn vrouw — een echte Texelse — zijn we ouders van onze dochters Maeve en Noa. Het gezinsleven staat voor mij op nummer één. In het dagelijks leven werk ik als jongerenwerker en ben ik daarnaast graag bezig met fotografie, twee passies waarin creativiteit en oprechte aandacht voor mensen samenkomen.

Vanaf mijn geboorte leef ik met het Treacher Collins Syndroom, een zeldzame genetische aandoening waarbij vooral de kaken zich niet volledig ontwikkelen. Naarmate ik ouder werd, kreeg ik daardoor steeds meer moeite met ademhalen. Dat heeft me een aantal jaar geleden doen besluiten te stoppen met optreden, hoe moeilijk dat ook was. In die periode ben ik piano gaan spelen en bleef muziek gelukkig op een andere manier onderdeel van mijn leven.

In afwachting van een kaakoperatie die hopelijk meer ruimte en energie zal geven, kijk ik voorzichtig vooruit. Niet per se om alles weer op te pakken zoals het was, maar om muziek — op mijn eigen manier en in mijn eigen tempo — weer te kunnen delen. Want uiteindelijk draait het voor mij niet om grote podia, maar om echtheid, verhalen en verbinding. Op het podium, achter de camera, in mijn werk met jongeren en vooral thuis, als vader.